Eu son a Cachorra. Unha vaca. Pero non unha vaca calquera. Son unha vaca marela. Unha rubia galega. Unha vaca da casa, agora enxermada e marota….Afonso Eir\u00e9 fai reaparecer a Cachorra, aquela protagonista de Eu tam\u00e9n fun coas vacas que, agora, nos fala directamente para contarnos a s\u00faa vida.Unha vida que tam\u00e9n \u00e9 a transformaci\u00f3n dunha explotaci\u00f3n gandeira, que vai desde a corte a un moderno est\u00e1bulo, desde a gander\u00eda de subsistencia a explotaci\u00f3n industrial.Desde o traballar xunguidas ao carro e ao arado, ao tractor con aire acondicionado e m\u00fasica estereof\u00f3nica; desde o pacer no monte, a aparici\u00f3n do pastor el\u00e9ctrico e a estar todo o d\u00eda estabuladas; desde a chegada das vacas pintas, \u00e1 desaparici\u00f3n das vacas marelas.Eu son a \u00fanica vaca marela, a \u00fanica vaca da casa que queda no lugar de Lucenza.E A Cachorra c\u00f3ntao todo con ollos que o viron e sabidur\u00eda de telo vivido.Desde os anos que se fac\u00edan cartos vendendo o leite \u00e1 ru\u00edna dos gandeiros e o peche continuo das granxas.Nesta historia inventada, pero tremendamente real, descr\u00edbese tam\u00e9n a transformaci\u00f3n e o declive das aldeas. Coa mestr\u00eda de narrador singular que \u00e9 Afonso Eir\u00e9, de quen co\u00f1ece do que fala e sabe contalo para enchernos de lembranzas. Tam\u00e9n nos alporiza e nos enche de carraxe… Ou nos fai soltar unha gargallada. A vida mesma, os amos retratados por unha vaca!.A Cachorra f\u00e1lanos dun tempo que foi e dun tempo que pasa.Memorias dunha vaca marela: o libro que as lectoras e lectores estaban agardando e que nunca esquecer\u00e1n, pois ollaranse nel, dun xeito ou doutro, retratados.Deixouno escrito Castelao: O d\u00eda que saibamos o que val unha vaca, Galiza quedar\u00e1 redimida. \u00ab,<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"